Malarstwo i poezja

Antoni Lange (ur. 1861 ewentualnie 1863 do wnętrza Warszawie, zm. 17 marca 1929 do wnętrza Warszawie) – nasz poeta, translator, filozof, poliglota (15 języków), krytyk literacki, dramatopisarz, epik plus lewicowy publicysta pochodzenia żydowskiego, zaliczany aż do pierwszego pokolenia poetów Młodej Polski[1]. Przez przeświadczony era tak jak redaktor warszawskiego \\\\\\"Życia\\\\\\". Był pierwszym do wnętrza Polsce tłumaczem poezji Edgara Allana Poego i Charlesa Baudelaire\\\\\\\’a (wraz z Zofią Trzeszczkowską).praca
Przyszedł na Ziemia do wnętrza roku 1861 (choć nie jest owo pewna data) do wnętrza Warszawie. Pochodził z rodziny żydowskiej o dużych tradycjach patriotycznych – jego tatuś, Henryk Lange, brał zajęty uczestnictwo do wnętrza powstaniu listopadowym. W domu Lange panowała toteż atmosfera kultu plus uwielbienia klasyki polskiej literatury, przede wszystkim romantycznej. praca
Porównywany aż do Stéphane Mallarmégo[4] (J. Poradecki) i Guy de Maupassanta[5] (A. Hutnikiewicz). Nazwany na mocy Juliana Tuwima \\\\\\"mistrzem poezji refleksyjnej\\\\\\"[6] natomiast na mocy Stanisława Brzozowskiego \\\\\\"jednym z rzadkich do wnętrza Polsce europejskich umysłów\\\\\\"[7]. Określany nieraz tak jak w charakterze \\\\\\"typ chłodnego mózgowca, poeta o wyszukanej formie, starannej, całkiem wyrafinowanej organizacji, twórca, do wnętrza którym rozum zdławił instynkt\\\\\\"[8].

Jako tęgi łeb zajmował się kwestiami kosmologicznymi do wnętrza oparciu o buddyzm, krytyką historiozofii i filozofią kultury z trudem zakorzenioną do wnętrza myśli Fryderyka Nietzschego.

Był wujem innego polskiego poety, Bolesława Leśmiana.
Początkowo autor liryki patriotycznej osadzonej do wnętrza duchu pozytywizmu (Pogrobowcom). Później wyraziciel dekadentyzmu plus parnasizmu do wnętrza Polsce (Rozmyślania), poprzednik literatury fantastycznonaukowej (W czwartym wymiarze, Miranda). Propagator kultury Dalekiego plus Bliskiego Wschodu, jeden z pierwszych do wnętrza Polsce spirytystów[2], poszukiwacz polskiego romantyzmu, zawodowiec literatury francuskiej. Gorący akolita ewolucjonizmu[3].