Sądowy nakaz zapłaty.

Nakaz zapłaty sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym i jeżeli taki dokument uprawomocni się, wówczas stanowi tytuł wykonawczy na podstawie którego wierzyciel może skierować do komornika wniosek egzekucyjny. Innymi słowy, nakaz zapłaty sąd wydaje bez wyznaczenia i przeprowadzenia rozprawy, bez obecności stron. Odpis nakazu zapłaty otrzymuje wierzyciel i dłużnik również, mając od daty otrzymania tegoż 14 dni na wniesienie sprzeciwu lub zarzutów. Nakaz zapłaty może być wydany w postępowaniu upominawczym (od takiego nakazu wnosi się sprzeciw) albo w postępowaniu nakazowym (od takiego wnosi się zarzuty). Postępowanie nakazowe jest o wiele korzystniejsze dla powoda – wierzyciela gdyż nawet jeżeli dłużnik wniesie zarzuty, to i tak wierzyciel może na podstawie takiego nakazu złożyć do komornika wniosek o zabezpieczenie roszczenia. Komornik zamraża środki dłużnika na rachunku bankowym a w przypadku ruchomości lub nieruchomości, zajmuje je zakazując dłużnikowi (w tym wypadku obowiązanemu) ich sprzedaży lub darowania komuś. To powoduje często, że dłużnik nie wnosi zarzutów po otrzymaniu nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym co często czyni jednak w przypadku nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, grając na zwłokę. Ponadto, w przypadku postępowania nakazowego, pozwany dłużnik musi uiścić opłatę od wnoszonych zarzutów, która jest niemała i o której często wie, że jej nie odzyska, mając świadomość tego, że nie ma szans na wygranie procesu.