Ochrona przyrody? Czemu nie

Słyszymy dziś często w środkach masowego przekazu o problemach związanych z ochroną środowiska i ekologii. A słowa ekologia i ekologiczny są, niestety, nadużywane. Czy to tylko moda, czy konieczność? Zapewne jedno i drugie. Często stosuje się pojęcie produkt ekologiczny w hasłach reklamowych dla uzyskania większego popytu na dany towar, jednak często hasło to mija się z prawdą . Moda np. na papierowe torebki zamiast plastykowych reklamówek jest ekologiczna i przyjazna, środowisku, szkoda tylko, że w Polsce jeszcze nie osiągnęła takiego sukcesu jak w USA. Musimy zdawać sobie sprawę z konieczności ochrony powietrza, wody i gleby, obowiązku zmniejszania odpadów i poszukiwania bezpiecznych dla środowiska sposobów uzyskiwania energii, konieczności stosowania technologii mało- i bezodpadowych, oszczędnego korzystania z zasobów surowcowych i zasobów biosfery, a także racjonalnego używania substancji chemicznych. Jesteśmy częścią przyrody, a niszcząc ją, lekceważąc jej prawa – niszczymy samych siebie. Kiedy i w jaki sposób budzić tę świadomość?

Wybierając się do lasu, powinieneś zapoznać się z procesami jakie zachodzą w lesie i problemami z jakimi spotykają się leśnicy?! Najskuteczniejszym sposobem przekazywania wiedzy przyrodniczej jest wycieczka do lasu. Można na niej podglądać życie lasu jak i jego mieszkańców. Do praktycznej nauki środowiska i obserwacji zachodzących w niej procesów, tworzymy ścieżki dydaktyczno – przyrodnicze. Nim wybierzemy się na wycieczkę do gaju musimy poznać informacje o zagrożeniach i problemach z jakimi spotykają się leśnicy. Przed każdym wejściem do lasu powinniśmy się zastanowić, jak należy się zachowywać, aby nie czynić szkody środowisku naturalnemu. Choć świadomość przyrodnicza każdego z nas jest coraz wyższa, to wciąż czynimy olbrzymie krzywdy i szkody naturalne. W czasie obcowania z przyrodą przestrzegajmy zasad, które pozwalają nam na zachowanie pięknych terenów przyrody w nienaruszonym stanie. Natura zaś odwdzięczy się nam pięknymi widokami, czystym powietrzem i wodą oraz bujną roślinnością.

Od ponad 70 lat LOP działa na rzecz środowiska przyrodniczego i\nedukacji przyrodniczej. Między innymi dzięki jej działalności powstał resort ekologiczny. Liga ma także udział w opracowaniu przez Rząd zasad polityki ekologicznej państwa. Za swoje zasługi organizacja została odznaczona orderem „Polonia Restituta”. Dzień dziewiąty stycznia nie jest przypadkowy. Tego dnia, w 1928 roku, uznani przyrodnicy i naukowcy założyli nową organizację – Ligę Ochrony Przyrody. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był wybitny botanik i rektor UJ – profesor Władysław Szafer. Celem Ligi są społeczne działania na rzecz środowiska naturalnego, upowszechnianie wiedzy o jego ochronie oraz kultury i etyki ekologicznej. Zabiega ona również o wprowadzenie w Polsce strategii zrównoważonego rozwoju. Od momentu powstania organizacja prowadziła bardzo aktywną działalność, przerwaną przez wybuch drugiej wojny światowej. Po wojnie stała się powszechną organizacją społeczną – w szkołach i zakładach pracy, w osiedlach i gminach powstawały jej koła i kluby.

Główne zanieczyszczenia powodujące degradacje przyrody stanowi przemysł, transport, rolnictwo i gospodarka komunalna. Zanieczyszczenia atmosferyczne to głównie pyły, gazy. Są one niekorzystne dla człowieka i roślin. Konflikt człowieka z przyrodą zaczął się od rozwoju przemysłu w XX wieku. Do niedawna panowała równowaga między naturą a działalnością człowieka. Do procesów zagrażających naturze należy np. wycinanie lasów. Wiadomo przecież, że możliwości produkcyjne biosfery nie są tak duże, więc powinniśmy o nią dbać. Ma ona ogromny wpływ na szatę roślinną i świat grzybów. Jeśli nie ma grzybów ginie częściowo życie zwierząt. Te procesy nie tylko niszczą grzyby, główne pożywienie zwierząt, ale także przyczyniają się do ginięcia ich samych. Działalność gospodarcza człowieka prowadzi nieuchronnie do przekształceń środowiska naturalnego. W latach 1945-1989, w wyniku forsownego rozwoju przemysłu wydobywczego, metalurgicznego, cementowego oraz rozwoju energetyki węgla, powstało w Polsce wiele obszarów zagrożenia przyrodniczego. Niektóre z nich można już zaliczyć do obszarów klęski ekologicznej.

Górnośląski Okręg Przemysłowy jest w Polsce najbardziej charakterystycznym przykładem obszaru bardzo przekształconego przez człowieka. Wynika to z ogromnej koncentracji na tym obszarze górnictwa i przemysłu węglowego, chemicznego, metalurgicznego, metalowego maszynowego i energetyki. W 1995 r. w okolicach Katowic wytworzono prawie 16% krajowych produkcji sprzedanej przemysłu. Łączna ilość pyłów i gazów do atmosfery najbardziej uciążliwych zakładów (bez CO2) osiągnęła 118 t/km2. Równocześnie ilość ścieków odprowadzonych do wód powierzchniowych (liczona na 1 km2 powierzchni) była ponad 9-krotnie większa niż średnio w kraju! W konsekwencji prawie 70% wód w tym regionie nie nadaje się do wykorzystania, a to powoduje problemy związane z trwałym deficytem wodnym. Odbudowa części środowiska i dalsza jego prawidłowa ochrona wymaga ogromnych pieniędzy i zasadniczych zmian w pracy gospodarki w tamtym regionie. Ludzie wyraźniej uświadamiają sobie, że zanieczyszczenie środowiska przyrodniczego jest bezpośrednim zagrożeniem zdrowia i życia. Świat natury i świat człowieka są tym samym światem. Człowiek nie żyje ani ponad przyrodą , ani obok niej, jest jej cząstką.